خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بترس از آن که دمی دامن سحر گیرمچو شعله دم به دم از سوز سینه درگیرم
۲
به کوی زخم فروشان روم به سنه چاکهزار زخم در آغوش یک جگر گیرم
۳
بیا شکفته و شیرین که گر مرا باشدرخ و لب تو جهان در گل و شکر گیرم
۴
به فتوی جگر از شمع خویشتن هر شبهزار شعله به تاوان بال و پر گیرم
صفحهٔ ۱ از ۲