خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فردوس ساز کلبه پردود آتشمباری اگر زیان خودم سود آتشم
۲
سوزم مدام و شعله دودم پدید نیستالماس ریشهای نمک‌سود آتشم
۳
از بس که شعله دوش ثنای دلم سرودپنداشت شوق دوست که معبود آتشم
۴
خار ترم که تازه ز باغم دروده‌اندمحروم بوستانم و مردود آتشم
صفحهٔ ۱ از ۲