خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیریست که از گریه بهار دل ریشمشاداب‌تر از غنچه خون بر سر نیشم
۲
یک قطره خونیم و ز فیض نظر عشقاز حوصله دیده هر غمزه بیشم
۳
تا سبحه و زنار نسوزیم چه دانندکآیین جنون چیست و مجنون چه کیشم
۴
هم محمل عشقیم ولی در کشش شوقیک بانگ دراوار ازین قافله پیشم
صفحهٔ ۱ از ۲