خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند ای شوق طواف در و بام تو کنمآه را دودکش شعله خام تو کنم
۲
چشم گردم همه و نقش جمالت بینمگوش گردم همه و یاد کلام تو کنم
۳
در قدح جوشم و عکس لب لعلت دزدمدر صراحی شوم و سجده جام تو کنم
۴
چون گدایی که نهد کاسه دریوز به کفگوش بردارم و دریوزه نام تو کنم
صفحهٔ ۱ از ۲