خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز گریه موج زند مجلس ار ندیم شومچمن به ناله درآید اگر نسیم شوم
۲
مشام خواهش مجنون شود زکام ابدبه چین طره لیلی اگر شمیم شوم
۳
عذار شعله ایمن به دود انداینداگر ز سعی قبول ازل کلیم شوم
۴
نیاز سر به گریبان کشد چو غنچه به ننگاگر چو ابر در این گلستان کریم شوم
صفحهٔ ۱ از ۲