خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما ز مادر داغ بر دل خاک بر سر زاده‌ایمهمچو طفل غنچه در دامان نشتر زاده‌ایم
۲
نام ما مردود عالم روزی ما خون دلما و غم گویا به یک طالع ز مادر زاده‌ایم
۳
شسته‌ایم از دل به خون عافیت نقش مرادما همان دم کاندرین نه طاق شش در زاده‌ایم
۴
اشک یعقوبیم و از خون جگر جوشیده‌ایمآه مجنونیم و از دریای آذر زاده‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۲