خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا وداع شعله خود همچو اخگر کرده‌ایمحله خاکشتر اندوه در بر کرده‌ایم
۲
گوهر نظاره‌ای در دیده گم کردیم از آنمردم چشم اندرین دریا شناور کرده‌ایم
۳
چشمه‌سار دیده ما خوشگوار آبی نداشتچند روزی شد کش از خون رشک کوثر کرده‌ایم
۴
زخم ما را از جگر غم زیور ناسور بستورنه تحقیق سر و سامان خنجر کرده‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۲