خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش بی روی تو از دل خون ناب افشانده‌ایمتا سحر بر جیب رسوایی گلاب افشانده‌ایم
۲
ز آن جمال آگه نه‌ایم اما غبارآسا بسیآفتاب و ماهش از طرف نقاب افشانده‌ایم
۳
هر نگه کز گلستانی دامنی پرگل نکردشب خسک پنداشته در راه خواب افشانده‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۱