خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کو عشق خانهسوز که ما بلهوس نهایمما شعلهایم و هم نسب خار و خس نهایم
۲
ما زندهایم زنده به سوز درون خویشچون آب و خاک زنده به جان نفس نهایم
۳
در بند و دام تا نفسی هست میطپیمما مرد زندگانی کنج قفس نهایم
۴
در کاروان شوق حدی نالههای ماستبیهوده گوی و هرزهدرا چون جرس نهایم
صفحهٔ ۱ از ۲