خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۲۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تاراج رنگ و بوی گل مدعا نمایخرمن کن این گیاه و به برق فنا نمای
۲
یک کاروان هنوز نرفتهست سوی دوستاینک ره حرم تو به ما نقش پا نمای
۳
این مختصر نظاره ما درخور تو نیستما را تمام دیده کن و رو به ما نمای
۴
چون نخل شعله ریشه در اخگر فرومبرچون برق بر هوا شو و نشو و نما نمای
صفحهٔ ۱ از ۲