خلوتی با میرداماد
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر زمهر بتی دل به قصد کین من استسپاه فتنه دگر باره در کمین من است
۲
دلا بگو دگر این گرد راه جلوه کیستکه همچو نور فروزنده در جبین من است
۳
به شرع عشق مسلمان نیم،تف دوزخاگر نه عاریت از آه آتشین من است
۴
غمی که شادی عالم بدو خراج دهدسریر سلطنتش خاطر حزین من است
صفحهٔ ۱ از ۲