خلوتی با صفی علیشاه
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از حسرت لعلی که در او آب حیاتستمردیم و بسی عقل در این واقعه ماتست
۲
بر چشمه حیوان دلم از زلف تو پی بردبا لعل تو ارزد ره اگر بر ظلماتست
۳
ز اشعار من آنانکه لب اندر لب یارنددانند که شیرینی از آن کان نباتست
۴
از انبته الله نباتاً حسن این رازشد کشف کز آن شاخ نباتم حسناتست
صفحهٔ ۱ از ۲