خلوتی با صفی علیشاه
شمارهٔ ۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کمان ابروی پیوسته را چو زه سازدخراب خانه خلقی بشهر و ده سازد
۲
ز هر کنار شود بانگ الامان برپامیان چو بندد و زلفین را زره سازد
۳
کجا دگر دلی از بند او شود آزادکمند زلف چو بگشاید و گره سازد
۴
نمایدار که ز گیسون بیاض پیشانیشب سیه را بر روز مشتبه سازد
صفحهٔ ۱ از ۲