خلوتی با صفی علیشاه
شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هزار دور از سپهر چو بگذرد گه شودکه تا یک آدم بدهر صفیعلی شه شود
۲
چرا نه بینی که چون میان کل بشریکی بدین وزن و سنگ عیان بنا گه شود
۳
ز سیصد و شصت شب شبی بود لیل قدریک از همه اختران در آسمان مه شود
۴
چه غم از خلق مجاز ورا به نشناختندکه چشم دنیا طلب زدیدن اکمه شود
صفحهٔ ۱ از ۳