خلوتی با صفی علیشاه
شمارهٔ ۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواهم از دیوانگی هر چند بکشم دست منباز در زنجیر گیسوئی شوم پابست من
۲
گیرم از ساقی نگیرم من بهشیاری شرابچون کنم کز حال گردم زان دو چشم مست من
۳
همچو مرغ و ماهی اندر زلف یار افتاده‌ایمما و دل او در هزاران دام و درصد شست من
۴
گرچه این پیوستگی زایمان و جان ببریدن استمو بمو خواهم دل اندر زلف او پیوست من
صفحهٔ ۱ از ۲