خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای باز کرده چشم و دل خفته را ز خواب،بشنو سؤال خوب و جوابی بده صواب:
۲
بنگر به چشم دل که دو چشم سرت هگرزدیده‌است چشمه‌ای که درو نیست هیچ آب
۳
چشمه‌ست و آب نیست، پس این چشمه چون بُوَد؟این نکته‌ای است طرفه و بی‌هیچ پیچ و تاب
۴
گاهی پدید باشد و گاهی نهان شوددادم نشانی‌ای به مثل همچو آفتاب
صفحهٔ ۱ از ۱