خلوتی با صوفی محمد هروی
شمارهٔ ۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون در آید ماه من جولان کنان اندر چمنغنچه از شوقش گریبان چاک سازد همچو من
۲
نافه اثبات نسب زآن عنبرین خال تو ساختشد سیه روی از خطای خویش زان مشک ختن
۳
در شب زلفش چو رفتی ای دل دیوانه امباش حاضر تا نیفتی اندر آن چاه ذقن
۴
کوی او باشد بهشت و من کجا خواهم بهشتچون کنم ای ناصحان دل می کشد حب وطن
صفحهٔ ۱ از ۲