خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اصل نفع و ضر و مایهٔ خوب و زشت و خیر و شرنیست سوی مرد دانا در دو عالم جز بشر
۲
اصل شر است این حشر کز بوالبشر زاد و فسادجز فساد و شر هرگز کی بود کار حشر؟
۳
خیر و شر آن جهان از بهر او شد ساختهزانک ازو آید به ایمان و به عصیان خیر و شر
۴
ای برادر، چشم من زینها و زین عالم همیلشکری انبوه بیند بر رهی پر جوی و جر
صفحهٔ ۱ از ۱۲