خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هشیار باش و خفته مرو تیز بر ستورتا نوفتد ستور تو ناگه به جر و لور
۲
موری تو و فلک به مثل زنده پیل مستدارد هگرز طاقت با پیل مست، مور؟
۳
شور است آب او ننشاندت تشنگیگر نیستی ستور مخور آب تلخ و شور
۴
بیدار شو زخواب، سوی مردمی گراییکبارگی مخسپ همه عمر بر ستور
صفحهٔ ۱ از ۶