خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۱۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیر مغان بر در میخانه دوشداد بشارت که خم آمد بجوش
۲
صبح دوم صبحک الله گفتداد خروس سحر از دل خروش
۳
باده کشان را، ز کرم صبحدمداد صلامغبچه می فروش
۴
عاشقی و مفلسی ار هست عیباز چه پسندید بخود عیب پوش
صفحهٔ ۱ از ۲