خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۸
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بفریفت این زمان چو آهرمنشتا همچو موم نرم کند آهنش
۲
هرکو به گرد این زن پرمکر گشتگر ز آهنست نرم کند گردنش
۳
گر خیر خیر کرد نخواهی ستمبر خویشتن حذر کن ازین بد کنش
۴
این دهر بی‌وفا که نزاید هگرزجز شر و شور از شب آبستنش
صفحهٔ ۱ از ۱۲