خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کس به نسب نیک ندانی و به آلشبر نسبت او نیست گوا به ز فعالش
۲
زیرا که درختی که مر او را نشناسندبارش خبر آرد که چه بوده است نهالش
۳
قول تو چه بار است و تو پربار درختیآباد درختی که چو خرماست مقالش!
۴
فضل و ادب مرد مهین نسبت اوی استشاید که نپرسی ز پدر وز عم خالش
صفحهٔ ۱ از ۱۱