خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نام شنوده عاجل و آجلبشناس نخست آجل از عاجل
۲
عاجل نبود مگر شتابندههرگز نرود زجای خویش آجل
۳
زین چرخ دونده گر بقا خواهیدر خورد تو نیست، نیست این مشکل
۴
چنگال مزن در این شتابندهکه‌ت زود کند چو خویشتن زایل
صفحهٔ ۱ از ۹