خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از صحبت خلق دل گسستماندیشه ندیم دل بسستم
۲
در آب نمیدی آن ردا راکش طمع طراز بود شستم
۳
چون سایه جهان پس من آمدچون دید که من ازو بجستم
۴
جویندهٔ جسته گشت، از منمی‌جست چو من همیش جستم
صفحهٔ ۱ از ۷