خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۵
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امهات و نبات با حیوانبیخ و شاخند و بارشان انسان
۲
بار مانند تخم خویش بودسر بیابی چو یافتی پایان
۳
چون سخن‌گوی بود آخر کارجز سخن چون روا بود ساران؟
۴
تخم ما بی‌گمان سخن بوده‌استخوبتر زین کسی نداد نشان
صفحهٔ ۱ از ۱۷