شعر را زندگی کن
خلوتی با ناصرخسرو

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۵

قصاید

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
بر جانور و نبات و ارکانسالار که کردت ای سخن‌دان؟
۲
وز خاک سیه برون که آورداین نعمت بی‌کران و الوان؟
۳
خوانی است زمین پر ز نعمتتو خاک مخوانش نیز خوان‌خوان
۴
خویشان تو اند جانور پاکزیرا که تو زنده‌ای چو ایشان
صفحهٔ ۱ از ۱۸
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth