خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۹
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دور باش ای خواجه زین بی‌مر گلهکه‌ت نیاید چیز حاصل جز گله
۲
هر که در ره با گلهٔ خوگان رودگرد و درد و رنج یابد زان گله
۳
خانه خالی بهتر از پر شیر و گرگدانیال این کرد بر دانا مله
۴
همچو بلبل لحن و دستان‌ها زنندچون لبالب شد چمانه و بلبله
صفحهٔ ۱ از ۷