خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۱
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای زود گرد گنبد بر رفتهخانهٔ وفا به دست جفا رفته
۲
بر من چرا گماشته‌ای خیرهچندین هزار مست بر آشفته؟
۳
این دشته بر کشیده همی تازدوان با کمان و تیر برو خفته
۴
اینم کند به خطبه درون نفرینوانم به نامه فریه کند سفته
صفحهٔ ۱ از ۵