خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۶
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به فرش و اسپ و استام و خزینهچه افزاری چنین ای خواجه سینه؟
۲
به خوی نیک و دانش فخر بایدبدین پر کن به سینه اندر خزینه
۳
شکر چه نهی به خوان بر چون نداریبه طبع اندر مگر سرکه و ترینه؟
۴
چو نیکو گشته باشد، خوت، بر خوانتچه میده است و چه کشکینهٔ جوینه
صفحهٔ ۱ از ۵