خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تمییز و هوش و فکرت و بیداریچون داد خیره خیره تو را باری؟
۲
تا کار بندی این همه آلت رادر غدر و مکر و حیلت و طراری؟
۳
تا همچو مور بی خور و بی‌پوششکوشش کنی و مال فراز آری!
۴
از خال و عم به ناحق بستانیوانگه به زید و خالد بسپاری!
صفحهٔ ۱ از ۱۴