خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۶
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایا همیشه به نوروز سوی هر شجریتو ناپدید و پدید از تو بر شجر اثری
۲
توی که جز تو نپنداشت با بصارت خویشعفیفه مریم مر پور خویش را پدری
۳
به تو نداد کسی مال و متهم تو بویچو گشت مفلس هر شوربخت بی‌هنری
۴
خبر همی ز تو جویند جملگی غرباو گرچه نیست تو را هرگز از خبر خبری
صفحهٔ ۱ از ۱۲