خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مردم اگر این تن ساسیستیجز که یکی جانور او کیستی؟
۲
جانوران بندهش گشتی اگرمردم تو جوهر ناریستی
۳
رمز سخنهای من ار دانییقول منت مژده به شادیستی
۴
وعده نبودیش به ملک ابدگر گهرش گوهر فانیستی
صفحهٔ ۱ از ۱۱