خلوتی با خواجه عبدالله انصاری
موعظهٔ پنجم - در نکوهش دنیای دنی و سرزنش از ظلم و تعدی و ناپایداری این ستمکار و بیمداری جور اشرار
مواعظ
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای عزیز دنیا سرای ترک است وآدمی برای مرگست دنیا چاهی است تاریک و راهیست باریک وای برآنکس که چراغ ایمانرا بکشت و بار مظالم را گرفت به پشت
۲
مکن که آه فقیران شبی برون تازدفغان و ناله به عرش و ملائک اندازد
۳
زتیر تخش یتیمان مگر نمیترسیزسوز سینه پیری که ناوک اندازد
۴
حذر همی کن از آن ناله سحرگاهیکه گر بکوه زند روزنی در و سازد
صفحهٔ ۱ از ۴