خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خاک کوی تو هر خار سوسنی است مرابه زیر زلف تو هر موی مسکنی است مرا
۲
برای آنکه ز غیر تو چشم بردوزمبه جای هر مژه بر چشم سوزنی است مرا
۳
ز بس که بر سر کوی تو اشک ریخته‌امز لعل در بر هر سنگ دامنی است مرا
۴
فلک موافقت من کبود درپوشیدچو دید کز تو به هر لحظه شیونی است مرا
صفحهٔ ۱ از ۲