خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترک خواهش کن و با راحت و آرام بخسبخاطر آسوده ازین گردش ایام بخسب
۲
به ریا خواب چو زاهد نبود بیداریچند جامی بکش از بادهٔ گلفام بخسب
۳
در هوای چمن ای مرغ گرفتار منالشب دراز است دمی در قفس و دام بخسب
۴
گر به خورشیدْ رخی، گرم شود آغوشیتا دمِ صبحِ قیامت، ز سر شام بخسب
صفحهٔ ۱ از ۲