خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رویم ز گریه بین چو گِلین کاهْ زیرِ آباز شرم روی توست رخِ ماه زیر آب
۲
ماهی تنی و می‌کنی از اشک من گریزنه ماهیان کنند وطن، گاه زیر آب
۳
نی نی توراست عذر که مشک و میی به همنی مُشک و مِیْ تبه شود آنگاه زیر آب
۴
تخم وفاست دانهٔ دل چون به دست توستخواهی به زیر خاک بنه خواه زیر آب
صفحهٔ ۱ از ۳