خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا که همچو نی از آه و ناله برگ و نواستتنی چو نال نزار و قدی چو چنگ دوتاست
۲
نوا ز لعل تو خواهم به بوسه، لیک نهفتاگر چه بخت مخالف شد و نیامد راست
۳
ز بهر دیدنت امروز فرد می‌آیممرا نه چشم بر امید وعدهٔ فرداست
۴
اگر تو ره به دل تنگ می‌بری راه‌ستبه جای دیدهٔ روشن اگر نشینی جاست
صفحهٔ ۱ از ۲