خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که تا اثری از وجود من بر جاستترا چو نور بصر در میان جانم جاست
۲
چو جای سرو سهی در کنار چشمه بوددرون چشمت اگر جای کرده‌ایم رواست
۳
همه هدایت و لطف و وفا ز جانب توستهمه ضلالت و جور و چفا ز جانب ماست
۴
مپوش روی چو بر تو گذر کند درویشکه چشم اهل بصر بر کمال صنع خداست
صفحهٔ ۱ از ۳