خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر راه حرم چون سر زلف تو درازستاز کعبه دری بر دل عشاق تو بازست
۲
تا گوشهٔ ابرویِ تو محراب دل ماستما را نه سر دیر و نه آهنگ حجازست
۳
یک عاشق پاکیزه نظر نیست چو محمودور نه همه اطراف جهان پر ز ایازست
۴
میلی که دلم سوی تو دارد به حقیقتاز دیدهٔ معنی ست، نه از روی مجازست
صفحهٔ ۱ از ۲