خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر جناب عشق دل بی قدر و جان بی قیمت استتا نپنداری عزیزان را برین در عزت است
۲
هر که خاک پای تو شد گشت صاحب احترامدل که دارد میل بالای تو عالی همت است
۳
کرده‌ام بی منتی همچون صبا جان را نیازگر قبول افتد ترا بر جان من صد منت است
۴
جان دهم هر صبحدم تا خوشتر آید بهر توبر نمی‌آید به جهد، این کار کار دولت است
صفحهٔ ۱ از ۳