خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر خوان حسن تو نمکی از ملاحت استما را از او نصیب نمک بر جراحت است
۲
ساقی بیار راح که راحت دهد به روحکز راح روح من همه از رنج راحت است
۳
از تشنگی حلال نمی‌دانم از حراممی ده که می به حکم ضرورت اباحت است
۴
زاهد که منع صحبت جانان همی‌کنداز وی خلاف حسن دلیل قباحت است
صفحهٔ ۱ از ۲