خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر دمت با مهربانان کین چراستبا وفاداران جفا چندین چراست
۲
حسن رویت کافتاب عالم استنور چشم ماست، پس خود بین چراست
۳
گر نه روی توست دل چون روشن استور نه لعل توست جان، شیرین چراست
۴
عشق را چندین زبردستی ز چیستدل به یکباره چنین مسکین چراست
صفحهٔ ۱ از ۲