خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۱۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکن ملامت دُردی کشان باده پرستکه جای عقل نباشد دماغ عاشق مست
۲
حدیث هرزهٔ واعظ کجا به گوش آرممرا که بیخودم از حرعهٔ شراب الست
۳
چه توبه بود که آوازه درفتد که فلاندرست کرد وفای قدیم و عهد شکست
۴
به هر نیسم ز کوی تو بر نخواهم خاستکه بر در تو غبارم به آب دیده نشست
صفحهٔ ۱ از ۲