خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناله یادت می‌دهد کز بیدلانت یاد نیستلیک او باد است و از وی حاصلی جز باد نیست
۲
در رهت از ناتوانی آب چشمم می‌برددیگرم جز اشک گلگون هیچ استعداد نیست
۳
ز آتش عشق تو سوزد خلوت دل هر زمانخانهٔ هستی ما ز آن رو قوی بنیاد نیست
۴
دلبر شیرین به عالم صد هزارانند و لیکعاشق شوریده و شیرین‌تر از فرهاد نیست
صفحهٔ ۱ از ۲