خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چه خانهٔ تیره است دیده جای تو بادوگر چه منزلِ تنگ است دل سرای تو باد
۲
اگر چه از تن من غیر استخوانی نیستهمیشه بر سر او سایهٔ همای تو باد
۳
به کیمیای نظر خاک را تو زر سازیمس وجود مرا قُرب کیمیای تو باد
۴
ز خاک پای تو عشاق توتیا کردندنصیب دیدهٔ بختم ز توتیای تو باد
صفحهٔ ۱ از ۲