خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به نزد اهل نظر هر که دیده‌ای داردمدام دیده ز روی تو بر نمی‌دارد
۲
کسی که دیده به دیدار دوست روشن کردحدیث طعنهٔ دشمن به گوش می‌نارد
۳
مرا ز فرقت دلدار مهربان هر دمز کنج دیدهٔ خونین ستاره می‌بارد
۴
هر آنکه پند رقیبان نمی‌کند در گوشز گنج صحبت یارش نصیب کی دارد
صفحهٔ ۱ از ۲