خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۲۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
براق برق عزم آسمان کردقطار پیل جوهرکش روان کرد
۲
فلک دلگرم شد از بهر غنچههوا از ابر گل را سایبان کرد
۳
چو چشم ابر بر رویِ گل افتادز دیده بر سر او دُرفشان کرد
۴
بده ساقی به دستم جام لالهکه مخموری رخم را زعفران کرد
صفحهٔ ۱ از ۲