خلوتی با خاقانی
غزل شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس لابه که بنمودم و دل‌دار نپذرفتصد بار فغان کردم و یک بار نپذرفت
۲
از دست غم هجر به زنهار وصالشانگشت زنان رفتم و زنهار نپذرفت
۳
گه سینه ز غم سوختم و دوست نبخشودگه تحفه ز جان ساختم و یار نپذرفت
۴
بس شب که نوان بودم بر درگه وصلشتا روز مرا در زد و دیدار نپذرفت
صفحهٔ ۱ از ۲