خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۳۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رندان پاک را که به کوران عصا دهنداکنون ضرورت است که نوبت به ما دهند
۲
چون انتهای رأی تو روشن نمی‌شودهرکس نشان ز منزل وصلت چرا دهند
۳
رنجیده‌ام به جان دل ز اهل صومعه‌وقت است اگر به دردی دردم صفا دهند
۴
چو دامن مراد نه در سعی چنگ ماستسررشنه بهتر آنکه به دست قضا دهند
صفحهٔ ۱ از ۲