خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۳۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر پادشه به کوی تو آید گدا شوددر کوی تو گدا برود پادشه شود
۲
مخرام هر طرف که ز قد تو کار حُسنبالا گرفته است، مبادا بلا شود
۳
گیتی چو عکس نور تجلای توستآن به که دل چو آینه گیتی‌نما شود
۴
از جد و جهدِ خلق میسر نشد مراددارم امید آنکه به لطف خدا شود
صفحهٔ ۱ از ۲